Blog

Trots

Na een heerlijk zomervakantie waarin Lize 5 jaar werd, we Lennnon’s eerste verjaardag gevierd hebben. We genoten hebben van de kleine en mooie dingen in het leven, een vakantie waarin mijn buik steeds dikker wordt en we ons 3e kindje steeds beter zijn gaan voelen. Was het vanmorgen zo ver en brachten we Lize naar school.

De laatste schooldag voelde voor mij als een afsluiting. Een afsluiting van een mooi, verdrietig en intens jaar. Deze kwam op de laatste schooldag van Lize binnen, ik bracht haar naar school op die dag. Ik liep terug naar mijn fiets en opeens kwam het besef. Het besef van trots, verdrietig, gemis en alles daar tussen in.

Wat ben ik trots op Lize! Ze ging voor het eerst naar school, was grote zus geworden en moest ook gelijk haar broertje missen, ze zag ons verdriet, ze wordt nog een keer grote zus en daarnaast doet ze het super op school en de zwemles. Wat hebben wij toch een sterk kind, en daar ben ik zo trots op. Al deze gevoelens kwamen op die laatste schooldag ineens bij mij binnen.

Lize FietsVandaag was het weer de eerste schooldag van Lize, en wat had ze er zin in. Vol enthousiasme ging ze vanmorgen op de fiets naar school, van het moment van vertrek totdat we op school aankwamen heeft ze aan 1 stuk door gekletst. Op school aangekomen wacht haar een mooie verjaardagsmuts op haar tafeltje en de pret kon niet op toen ze erachter kwam dat ze ook nog een naast haar dikke vriendin Emma zit.

Tijdens het overblijven valt het de kinderen op dat mijn buik wel heel dik is. Ik wrijf over mijn buik en zeg tegen ze dat ik veels te veel patatjes gegeten heb in de zomervakantie. De ‘jongsten’ kijken mij met open mond aan, maar de oudsten lachen heel hard en zeggen dan in koor ‘Neeheee jij hebt een baby in je buik!’.  Lize is nu ‘oudsten’ en het valt me tijdens het overblijven op dat ze zich ook gedraagt. Ze helpt de ‘jongsten’ met hun jas dicht doen, tegelijkertijd dendert ze met haar vriendjes over het schoolplein en gilt ‘Tikkie!!! JIJ BENT HEM!’  terwijl ze de ‘jongsten’ bijna omver loopt. En op dat moment overvalt mij weer een gevoel van trots….

‘Tikkie!!! JIJ BENT HEM!’

Nusa

Over mij, een hardloopster,een moeder van Lize, Lennon★ en Siep, getrouwd met Robert, hou van het leven, hou van reizen, fotografie en van ontwerpen en alles wat te maken heeft met papier ,pennen en stationery.

2 reacties

  • karin

    Wat prachtig geschreven. Je zal je hele leven trots kunnen zijn. Ik ben nu ook trots op mijn kind, dat je je gevoelens zo prachtig schrijft in een blog.
    TROTSE MOEDER EN OMA .

  • Pleuni

    Prachtig Nusa… Wat gaat het allemaal ontzettend snel. Erg mooi om af en toe stil te staan en terug te kijken naar de ontwikkeling van je eigen kind en alles wat ze doormaken!! Jullie hebben een zeer intens jaar achter de rug…. Maar mooi om te zien hoe jullie dit een plekje proberen te geven!! Succes met de laatste weken van je/jullie zwangerschap!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *