Blog

Siep!

Een dag na mijn vorige blog was het zover. Op 5 oktober om 5 uur in de ochtend begon het wat te rommelen in mijn buik… dat deed het de dagen ervoor ook al. Dus ik maakte me er niet al te druk om. Totdat ik weeën herkende. Ik maakte Robert wakker met de mededeling dat het misschien wel eens zou gaan beginnen. Daar lagen we dan, klaar wakker in bed.. te wachten om meer actie. Om 7 uur werd Lize wakker en hebben we gezamenlijk ontbeten. Dat ging allemaal nog prima. Robert heeft Lize naar school gebracht, voor mijn geruststelling heb ik toch even de verloskundige gebeld. En afgesproken dat als de weeën heftiger werden ik weer zou bellen. Het grote wachten was begonnen…

Ik had mijn telefoon nog niet weggelegd of de weeën werden minder. Heb ik weer dacht ik! Ik was er klaar voor, ik was eraan toe om Olaf te ontmoeten.. Dus kom maar op met die weeën! Ondertussen ging ik uit ergernis maar de was vouwen en ophangen, tja je moet wat. Tegelijkertijd what’s append met Laura (de aller aller aller leukste kraamzorg). Laura gaf me wat tips, en zou na haar werk even langs komen voor een kopje thee. Rond lunch tijd arriveerde Laura, al kletsend merkte ik wel dat er in mijn buik wat meer actie kwam. Lize was inmiddels lekker aan het spelen bij een vriendinnetje dus daar hoefde we ons tot 15 uur geen zorgen over te maken.

Ik zal jullie alle bevalling details besparen hoor! Nadat Laura weg was hebben we Lize laten ophalen, de verloskundige gebeld en rond 16 uur arriveerde ik in het ziekenhuis.siep Om 18.14 uur is Siep geboren na een snelle bevalling. Ik heb de bevalling vol vertrouwen en rustig ervaring. Dit is het begin van het leven van Siep, Siep ons derde kindje. Robert vertelde mij later dat toen Siep net geboren was het 3 seconden stil was. Blijkbaar heb ik toen gezegd ‘Ik hoor hem niet!’. Ik weet hier eerlijk gezegd niks meer vanaf. Achteraf denk ik dat dit het moment was dat ik onbewust terug dacht aan de bevalling van Lennon. Hij is immers stil geboren. Na die 3 seconden hoorde ik de mooiste huil… en barsten de emoties zowel als bij Robert als bij mijzelf los. Trots, blijdschap, verdriet, ongeloof alle emoties vlogen door elkaar.

Nu, inmiddels 1,5 week verder genieten we volop van elkaar. Lize is trotse grote zus en als het aan haar ligt wijkt ze niet van Siep zijn wiegje. Ook was het vorige week spannend. Siep kwam tot 2 keer toe niet door de gehoorscreening heen. Dit maakte dat Robert en ik weer even helemaal in de ‘Lennon modus’ gezogen werden. Onzekerheid, afwachten, onderzoeken…. daar gingen we weer. Ik had niet gedacht dat er iets mis zou kunnen zijn met Siep vanaf dat de bevalling begon, ik had gewoon alle vertrouwen in hem en in mijzelf. Dat maakte de klap dat hij niet door de gehoorscreening kwam ook zo hard. Opeens weer zo kwetsbaar, opeens weer helemaal terug bij af voor mijn gevoel.. Door het snelle handelen van Laura en onze verloskundige konden de onderzoeken versneld worden en  hebben we afgelopen vrijdag een uitgebreid gehoor onderzoek gehad. Hieruit bleek dat er helemaal niks mis is met de oren van Siep.

Genieten, iets anders doen we niet. Genieten van de gebroken nachten, genieten van zijn lach stuipjes, genieten van een troste zus, genieten van zijn geur… genieten ♥

 

Nusa

 

 

 

Over mij, een hardloopster,een moeder van Lize, Lennon★ en Siep, getrouwd met Robert, hou van het leven, hou van reizen, fotografie en van ontwerpen en alles wat te maken heeft met papier ,pennen en stationery.

2 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *