Fotografie

Op mijn 16e vertrok ik na het behalen van mijn mavo diploma voor een jaar naar Amerika. Om daar een jaar High School te gaan volgen en te gaan wonen bij een gast gezin. Ik belande in Taft, Californië. Een stadje van niks, maar dankzij de olie-industrie was er behoorlijk wat geld beschikbaar voor de lokale middelbare school in het dorp.

En op Taft Union High School heb ik kennis gemaakt met fotografie. Ik kan mij nog goed herinneren dat het mij veel moeite koste om in het Engels ‘Photography’ uit te spreken, dat is na uren oefenen gelukt.
Dankzij Mr. Moore, onze fotografie docent is mijn liefde voor fotografie aangewakkerd.

Eenmaal terug in Nederland ben ik mijn gaan oriënteren op een vervolg opleiding in fotografie. Ik werd uitgenodigd om in  Santa Barbara, ca, USA aan het Brooks institute mijn vervolgopleiding te gaan doen.

Ik besloot in Nederland te blijven en ik ben gaan studeren aan een Fotonica opleiding, om vervolgens een fotografieopleiding aan de fotoacademie in Amsterdam te volgen.
In die periode wist ik niet wat ik met fotografie wilde. 
Na een jaar werken en onderzoeken welke opleiding in nou wilde doen ben ik terecht gekomen op Hogeschool Windesheim, en heb ik daar Culturele en maatschappelijke vorming gestuurd. Inmiddels werk ik al jaren met jongeren.

In 2015 na de geboorte en overlijden van Lennon begon fotografie langzaam weer te borrelen bij mij. De foto’s van Lennon zijn nog maar één van de weinig tastbare herinneringen die we van hem hebben.

Langzaam ben ik het fotograferen weer gaan oppakken. Eerst voor mezelf, toen werd ik gevraagd om voor stichting still te gaan fotograferen. Langzaam kreeg ik steeds meer complimenten over mijn foto’s en durfde ik steeds meer te laten zien.

In tegenstelling tot bijna 15 jaar geleden weet ik nu heel goed wat ik wil met fotografie.

Mijn passie ligt bij het vastleggen van de pure dingen in ons leven. In het leven van je gezin, dagelijkse bezigheden, de liefde maar ook verdriet en verlies.
Een foto kan het verschil maken. Het verschil over hoe je jezelf ziet, over wat je soms bijna vergeet, maar ook om te herinneren.
Met mijn camera leg ik jouw verhaal vast, puur, oprecht en intens. 

Verhalen over  het leven..

 
Nusa

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *