Blog

Hollen, en stilstaan…. en opnieuw

Hollen

Hollen, zo voelt het leven nu  Maar ik ben je niet vergeten hoor. Elke dag steken we jouw kaarsje aan. Soms alleen, soms met je broertje of zus.

De laatste weken ben ik zo aan het hollen. Ik kan er geen ander woord voor vinden. Ik merk dat ik te weinig stil sta. Soms voel ik mij opgejaagd, zelf als ik even niks hoef van mijzelf en ik op de bank zit. Er is altijd wel ‘iets’ wat er moet gebeuren van mijzelf. Zelfs het bloggen voelde de laatste tijd als moeten, en dat heb ik dan ook al een tijd niet meer gedaan. Hoe kan dat nou? Het bloggen en handletteren was altijd ontspanning. Ik ben op zoek, op zoek naar balans.

En ik mis je

En ik mis je zo lieve Lennon, echt elke dag. Je broertje Siep gaat zo hard, hij rolt/tijgert door de kamer heen, begint al lekker te ‘kletsen’ en hij en Lize spelen heerlijk samen. En dan mis ik je zo! Jij had daar ook bij moeten zijn, samen met Lize en Siep op het speelkleed. Samen boekjes lezen, samen in het grote bed op zaterdagochtend, samen aan tafel broodjes eten, samen… Ik weet dat je er bent, dat voelt ik. En toch voel je soms ook zo ver weg. En dat wil ik helemaal niet!

Dat je soms zo ver weg voelt doet pijn. Ik weet wat ik wil doen om je weer meer te voelen. En waarom lukt het mij dan zo slecht. Hoe kom ik weer bij mezelf, bij de dingen die er echt toe toen.

Door, door en door gaan

Het is zo makkelijk om in deze ‘stand’ te blijven. Door, door en door gaan. Alleen dat wil ik niet, echt niet.  Even stilstaan en op adem komen. Dat is wat ik wil. Iedereen kent het wel, even dit doen, even dat regelen, en door door en door gaan. Opeens is de dag weer voorbij en lig ik in bed. En denk ik aan jou Lennon… hoe zou het bij jou zijn? Ik geloof niet in de hemel, ik geloof wel dat je op een hele fijne plek bent. Met veel lieve sterren vriendje en vriendinnetjes. En met andere lieve mensen die ik hier ook zo mis. Ik weet zeker dat jij het ‘daar’ goed hebt. Ik zou je alleen ook zo graag hier hebben, en het doet zo’n pijn dat dit niet kan. Het is fijn om aan jou te denken, dan voel je weer heel dichtbij. En weet je, volgens mij is dat het. Dat is wat ik ga doen. Even stil staan en aan jou denken. Hoeveel pijn dat ook doet, het voelt ook goed. Want dan lieve Lennon ben je steeds weer een beetje bij mij.

 

Mama

 

Over mij, een hardloopster,een moeder van Lize, Lennon★ en Siep, getrouwd met Robert, hou van het leven, hou van reizen, fotografie en van ontwerpen en alles wat te maken heeft met papier ,pennen en stationery.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *