Blog

Deze is voor Lennon ★

Lize keek er er al een jaar naar uit, en gisteren was het eindelijk zover!! Lize mocht ook mee doen met een hardloopwedstrijd. Moqi (zoals Lize haar tante Monique noemt) had haar opgegeven. Moqi en Lize zouden samen gaan hardlopen!

Afgelopen week vond Lize het wel wat spannend worden. Ze wou eigenlijk niet meer vertelde ze. Vrijdag avond heb ik met Lize even gekletst, ze vertelde dat ze het spannend vond. Zaterdagochtend kwam ze met een goed plan zoals ze zelf zei. Ze had bedacht dat ze wel 2 hardloop hazen kon gebruiken , namelijk Mama EN Moqi. Zo gezegd zo gedaan. Ik moest natuurlijk ook wel mijn hardloopkleding aan. Ik zou zelf ook gaan hardlopen tijdens de Ravijnloop, alleen ik was niet fit. Keelpijn, hoofdpijn, je kent het wel het lijkt op een opkomende griep.

Alleen als je dochter je vraag om mee te doen daar zeg ik natuurlijk geen nee op. Dus na het ontbijtje gisteren ging de hele familie in de sportoutfit. Lize stuiterde het huis door. ‘Mama mag ik je hardloophaarband in?’ ‘Mama waar is mijn vestje?’ ‘Mamaaaaa….”.

Eenmaal de auto volgeladen met boterhammen, flesjes drinken, fruit en schone kleren gingen we opweg. Oja we moesten Moqi nog even bellen, aangezien ze wel in hardloopkleding aan de start diende te verschijnen. Nou is Moqi ook een fanatieke hardloopster, dus dat kon geregeld worden.

DSC_0012

Aangekomen in Nijverdal, we stapte de auto uit en keek Lize haar ogen uit. Allemaal hardlopers, kinderen, muziek.. wow een echte hardloopwedstrijd zag je haar denken. We vervolgende onze weg naar binnen waar we onze startnummers konden ophalen. We maakte deze vast aan Lize haar shirt, en daar was ons kleine hardlopertje. Onze nummer 1!

Om 12 uur was het dan zo ver! Het startschot klonk en zo’n 90 kinderen stormen het parcours op. Ondertussen liep Lize tussen Moqi en mij in en gaf ons allebei een stevig handje. Al hollend gingen we al onze fans voorbij en werden we fanatiek aangemoedigd. En we rende de wel bekende trap uit het TV-programma Obese op. Opeens hoor ik  naast me ‘Mama, kijk ik heb een eikeltje gevonden!‘. Ik moest deze goed opbergen want het was natuurlijk wel een uniek exemplaar. Eenmaal boven gekomen stonden daar Papa, Opa en Oma ons al op te wachten. 100 meter verder bedacht Lize dat we tijdens het hardlopen ook wel paddenstoelen konden gaan zoeken, echter dit ging tante Moqi en Mama te ver ;-). Gezellig kletsend renden we verder, en daar gingen we de Bobby berg (zoals Lize deze noemt) af, op weg naar de finish. Een laatste sprintje… jaaaahh.

Lieve Lize, wat ben ik ontzettend trots op jou! Je hebt met zoveel plezier gelopen, die lach op jouw gezicht was er de hele kilometer.

 

Om 14 uur startte de 5 km, waaraan Robert en ik zouden mee doen. Inmiddels had ik besloten toch mee te doen. Ik had toch mijn hardloop
kleren al aan, het was prachtig weer. Dus waarom ook niet?!

Ik liep lekker, al was het best pittig. Mijn lijf is inmiddels weer voorzichtig wat aan hardlopen gewend en ik kon heerlijk in mijn eigen tempo mee hobbelen. Finish foto Robert en NusaDe laatste 500 meter kon ik nog iets versnellen, ik kwam de hoek om en daar stond Robert vlak voor de finish op mij te wachten. We pakten elkaars hand en Robert zei ‘Deze is voor Lennon!’. We namen nog een kleine eindsprint en hand in hand gingen we de finish over… ★

 

Nusa

 

Over mij, een hardloopster,een moeder van Lize, Lennon★ en Siep, getrouwd met Robert, hou van het leven, hou van reizen, fotografie en van ontwerpen en alles wat te maken heeft met papier ,pennen en stationery.

3 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *