Blog

De gehaaste ouder..

Sinds dit schooljaar gaat Lize naar de basisschool, ze is zo trots als een pauw. Tegen iedereen de het wil horen verteld ze dat ze naar de basisschool gaat. 


Voor Lize gaat er een nieuwe wereld open maar voor ons ook als ouders. Opeens sta je elke doordeweekse ochtend rond 8.10 uur al bepakt en bezakt klaar om te vertrekken, waar we eerder nog met enige regelmaat een ochtendje rustig aan konden doen.


Ook moet er opeens brood gesmeerd worden, bekers gevuld en fruit gesneden. En wat doe je dan in die drinkbekers, want melk wordt natuurlijk zuur als dit de hele dag buiten de koelkast moet overleven.  Ook de ochtendspits heeft een hele nieuwe dimensie gekregen. Natuurlijk zijn we wel bekend met de ochtendspits van de opvang, alleen kon je daar nog wel eens iets later binnenvallen. Op school het het natuurlijk niet echt de bedoeling dat je te laat komt. Dat legt wel een beetje druk op ons ochtendritueel, helemaal als ik straks ook weer elke dag werk. Ik moet zeggen dat het ons tot nu toe gelukt is om Lize op tijd in de klas te krijgen.

Ik zie ouders op het schoolplein gehaast komen aanvliegen met dezelfde uitdaging die elke ouder s’ochtends heeft:

  • Je kind enigszins netjes in de kleren, tandpasta in de mond houden, haren in een staart/vlecht/knotje, jezelf in de kleren 
  • Je kind op tijd boterham op hebben laten eten (wat echt een uitdaging is, Lize eet heeeeeeel langzaam hapje.. klets.. klets… ‘ow kijk mama!’.. hapje) 
  • Alle spullen in de goede tassen krijgen (toch leuk als je op je werk komt met een Frozen drinkbeker)
  • Schoenen en jassen goed aan (Lize doet graag zelf haar schoenen aan en dat zitten ze nog wel eens verkeerd om, bananenvoeten noemen we dat)

Eenmaal op tijd aangekomen op school en Lize gearriveerd gaat de ochtend weer in een rustig tempo verder. De eerste uitdaging van de dag is inmiddels geslaagd.

Zo had ik vanmorgen Lize op tijd afgeleverd in de klas. Dus ik stapte rustig op mijn fiets om mijn dag te vervolgen. 

Bij de kruising vlakbij Lize haar school kwam ik een gehaaste ouder tegen in de auto. De weg is smal, er staat een busje geparkeerd en ook ik fietste daar nog. Maar de gehaaste ouder had maar 1 doel vanmorgen, en dat was zijn kind op tijd in de klas krijgen. Dus reed hij fanatiek de weg in waar het busje stond en ik fietste. Gelukkig was er een stoep en kon ik de gehaaste ouder in zijn auto ontwijken door met fiets en al op de stoep te springen.

Dus lieve gehaaste ouder; ik snap echt dat de ochtendspits een uitdaging is en niet altijd leuk. Dat ik niet weet wat voor een leuke of rot ochtend/dag/week je al gehad hebt of hoe weinig of hoe veel slaap je hebt gehad. 

Adem in adem uit… en relax.

 

 

 

Nusa

Over mij, een hardloopster,een moeder van Lize, Lennon★ en Siep, getrouwd met Robert, hou van het leven, hou van reizen, fotografie en van ontwerpen en alles wat te maken heeft met papier ,pennen en stationery.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *