• Blog

    Lief zijn..

    Lief zijn voor jezelf… Voorzichtig begin ik weer met het dagelijks leven en rituelen. Ik vind dat vanzelf dat ik weer van alles moet. Het verschilt heel erg in wat ik van mezelf moet, van de simpele dingen in het huishouden, weer aan het werk zijn, een leuke vriendin/collega/moeder/dochter/vrouw zijn ect. Ik heb afgelopen weken wel stil gestaan bij het gemis van Lennon, alleen minder op de impact op mij. Voor mij is dit nu mijn leven, het is onderdeel van onze wereld waarin in ik leef. Ik besefte me afgelopen week ineens dat het niet ‘normaal’ is wat wij hebben meegemaakt. Gelukkig hoeven de meeste ouders niet te dealen…

  • Blog

    Help!

    Eigenlijk hou ik er niet van om  om geld te vragen, loodjes te verkopen voor het goede doel, ect. Alleen nu maak ik een grote uitzondering! Ik wil graag jullie aandacht vragen voor Still Fotografie.  Still Fotografie biedt kosteloos een fotoreportage aan aan familie van een ernstig ziek kind of ouder. Daarnaast verzorgt ze de fotografie van zieke, stervende of overleden baby’s vanaf het 2e trimester van de zwangerschap. Helaas kwamen wij zelf te laat achter deze stichting. Trees (mijn tante) bood aan om voor ons foto’s te maken. Op het moment dat Lennon geboren was en we er aan toe waren haar te bellen, is ze in de auto gesprongen om foto’s voor…

  • Blog

    Het onderwerp was ‘Bijna met zwangerschapsverlof!’..

    Sinds vorige week werk ik op advies van de bedrijfsarts 2 ochtenden en wordt dit langzaam uitgebouwd. Vorige week was het echter nog herfstvakantie en was het rustig. Afgelopen dinsdag was mijn eerste dag  van de nieuwe werk’week’. Ik ging op de fiets naar mijn werk en opeens kwam het besef, ik had nu niet juist meer moeten gaan werken… Ik had nu net verlof moeten hebben! Op mijn werk aangekomen deed ik mijn ding en werd ik al snel meegezogen in het werk.. S’middags was ik vrij en ik opende mijn email. Daar kreeg ik een nieuwsbrief Ouders van Nu. Het onderwerp was ‘Bijna met zwangerschapsverlof!‘. Ik was lichtelijk geïrriteerd,…

  • Blog

    Wel gaan, niet gaan, wel gaan, niet gaan….

    Als ik naar buiten kijk zie ik de motregen, van die motregen wat niks lijkt maar waar je zeiknat van wordt.. hmm ik had bedacht dat ik zou gaan hardlopen. Ik kijk nog een keer naar buiten, en ik heb echt geen zin! Ik heb het koud, geen energie en ik wil het liefst in mijn bed met een warme kruik kruipen in plaats van gaan hardlopen. Hoe krijg ik mezelf toch die deur uit vraag ik mezelf nu af. Ik loop naar onze slaapkamer om mijn hardloopkleren te pakken en ik zie ons bed. Ow dat ziet er wel heel aantrekkelijk uit, even met de dekens over mij heen…

  • Blog

    Balance

    Herfst, inmiddels is de herfstvakantie van Lize al begonnen. We hebben weinig plannen in de vakantie, we doen vooral waar we zin in hebben. We slapen uit, chillen op de bank, knutselen alles wat los en vast zit en natuurlijk wordt er gelogeerd. De bladeren vallen van de bomen, het is kouder, het is vroeger donker, de kaarsjes gaan aan en met thee en een dekentje op de bank. Het nieuwe seizoen is nu echt aangebroken. Ik merk dat dit maakt dat de zomer ver weg voelt. De tijd vliegt, en toch voelt het ook als de dag van gisteren dat Lennon geboren is. Dat maakt het zo dubbel, zo…

  • Blog

    Wave of light

    Vandaag is het ‘Pregnancy and Infant Loss Remembrance Day‘, over de hele wereld worden er om 19 uur lokale tijd kaarsjes aangestoken. Zo is er een international wave of light voor alle mooie kindjes die niet meer leven. Ik wou typen ‘voor alle mooie kindjes die niet meer bij ons zijn’. Alleen terwijl ik dat wou typen voelde ik een weerstand, want ik voel Lennon elke dag bij me en hij zal ook altijd bij me blijven. 7 ½ maand geleden toen ik voor het eerst een positieve zwangerschapstest in mijn handen had, had ik niet kunnen indenken dat ik vandaag een kaarsje met Lize zou aansteken voor Lennon. Toen…

  • Blog

    Soms, heel soms heb ik het gevoel weer dat ik de wereld aan kan

    Gisterenavond had ik de 2e bijeenkomst van een themagroep in het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht. Weken geleden werd ik uitgenodigd per brief door de afdeling Medische Genetica om deel te nemen aan deze themagroep. Een themagroep voor vrouwen die afgelopen periode geconfronteerd zijn met het beëindigen van hun zwangerschap naar aanleiding van afwijkingen die uit echo’s en onderzoeken gekomen zijn. Mijn eerste reactie op die uitnodiging was niet heel positief. Wat moet ik daar dacht ik. Ik heb de uitnodiging even weg gelegd en een week later heb ik mezelf toch opgegeven. Iemand zei tegen me ‘Je kan ook gewoon 1 keer gaan, is het niks dan stop je ermee‘.…

  • Blog

    Deze is voor Lennon ★

    Lize keek er er al een jaar naar uit, en gisteren was het eindelijk zover!! Lize mocht ook mee doen met een hardloopwedstrijd. Moqi (zoals Lize haar tante Monique noemt) had haar opgegeven. Moqi en Lize zouden samen gaan hardlopen! Afgelopen week vond Lize het wel wat spannend worden. Ze wou eigenlijk niet meer vertelde ze. Vrijdag avond heb ik met Lize even gekletst, ze vertelde dat ze het spannend vond. Zaterdagochtend kwam ze met een goed plan zoals ze zelf zei. Ze had bedacht dat ze wel 2 hardloop hazen kon gebruiken , namelijk Mama EN Moqi. Zo gezegd zo gedaan. Ik moest natuurlijk ook wel mijn hardloopkleding aan. Ik…

  • Blog

    Slik! 28 stuiterende kleuters die heel veel energie hebben…

    Vanmiddag was het zo ver, ik mocht bij Lize in de klas helpen met overblijven. Lize had het er gisteravond al over. Netjes op tijd kwam ik aan bij de klas van Lize. Lize zag me staan en kwam naar me toe en zei ‘Mama ik heb al een krukje voor je klaargezet, kom hier maar zitten’. Vol trots pakte ze mijn hand en nam ze mee naar haar plek, waar ze het krukje neer had gezet waar ik op mocht gaan zitten. Lize en haar buurvrouw begonnen gezellig tegen mij aan te kletsen, die vertelde weer vol trots dat haar papa maandag had geholpen met overblijven. Ik was er…

  • Blog

    Tattooed mom

    Gisteren was het zo ver.. eindelijk was het 6 oktober en zouden we de tatoeage met de as van Lennon laten zetten. Ik keek er al weken naar uit, ik weet niet precies waarom. Het was een heel sterk gevoel. De nacht van maandag op dinsdag sliep ik slecht, Lize werd wakker alsof ze mijn onrust voelde en toen ik net weer sliep nog een keer. Ik heb gedroomd, gewoeld en was blij dat uiteindelijk de 7 op de wekker verscheen. Ons ochtend ritueel begon zoals elke dag.  Aankleden, brood smeren, ontbijten, haren in een staart, tandenpoetsen, jas en schoenen aan en gaan! Aangezien we eerste Lize naar school zouden…