Blog

Afscheid, rust en gemis

Vorige week was het zo ver, de laatste afspraak bij de verloskundige. Ik keek er naar uit, showen met Siep en even bij kletsen met Marlot (de verloskundige die bij de bevalling was). En zo ging het ook. Robert, Siep en ik wachten op onze afspraak. Ik keek om me heen en bedacht me opeens dat ik hier na alle waarschijnlijkheid niet meer zou komen. Ons gezin voelt compleet zo met 3 kids. Na het gesprek met Marlot liepen we de deur uit. Opeens overviel me een raar gevoel. Dit was een afscheid, een definitief afscheid van een periode. Zo voelde dit. Inmiddels 3 jaar geleden zijn we begonnen aan ons nieuwe avontuur van een tweede kindje. Dit avontuur was een wervelwind. Een wervelwind van wachten, onzekerheid, intens geluk, spanning, intens verdriet en onderzoeken. En nu is er rust.

Die rust en het afscheid van de verloskundige is bijna onwennig na 3 jaar, en ik kan er nog niet helemaal aan wennen geloof ik. Siep is nu alweer 9 weken en doet het heel goed, zijn trotse grote zus Lize kan niet van hem afblijven en wil hem het liefst de hele dag knuffelen. Het is dus ook goed, die rust. Ik moet er alleen even aan wennen en de tijd daarvoor nemen en mogen nemen van mijzelf.

Deze tijd van het jaar. Sinterklaas, kerst en oud en nieuw. Vorig jaar had ik er geen zin in. En ook nu merk ik dat ik er nog niet heel enthousiast van wordt. Sinterklaas is een kinderfeest, en er mist 1 kindje in ons gezin. In deze decembermaand wordt ik weer extra geconfronteerd met het gemis van Lennon. Ook is dit de maand waarvan ik van Lennon uitgerekend was.

Lize heeft Lennon gkaarsjeezien en aangeraakt. Siep zal Lennon alleen maar kennen van de foto’s en verhalen. En dat doet pijn, pijn dat 1 van je kinderen zijn grote broer nooit zal zien of kan aanraken. En soms voel ik me ook schuldig, als ik Siep moet voeden en even vergeet om Lennon zijn kaarsje te vervangen.  Want dat kaarsje aansteken voelt soms dat dat nog het enige wat is kan doen voor hem..

Ben ik er klaar voor om deze periode af te sluiten? Ik ben klaar met de spanning en de onzekerheid, de stress en het wachten. Ik ben niet klaar met Lennon, en alle lieve mensen die ik heb leren kennen in deze periode. Nieuwe mensen en ook mensen  die mij nog dierbaarder zijn geworden. Dus ik zeg DAG tegen de stress, onzekerheid, wachten en spanning. Ik zeg HALLO tegen Lennon. Ik zeg HALLO tegen al die bijzondere en lieve mensen die ik heb leren kennen en mensen die mij nog dierbaarder zijn geworden.

Ik zeg ook HALLO December, ik ga proberen te genieten. Genieten samen met Robert en onze 3 prachtige kinderen. En het gemis proberen te zien als iets moois. Want je kan eenmaal niet iemand missen als je niet ontzettend veel van diegene houdt…

 

Nusa

 

Over mij, een hardloopster,een moeder van Lize, Lennon★ en Siep, getrouwd met Robert, hou van het leven, hou van reizen, fotografie en van ontwerpen en alles wat te maken heeft met papier ,pennen en stationery.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *