Blog

1 jaar, hoog zwanger, voorbereiden, Netflix en Snapchat

Vanmorgen kreeg ik een melding op Facebook. Een jaar geleden ben ik begonnen met opdegoededingen.nl. Nu alweer een jaar later, en wat voor een jaar. Vorig jaar zat ik thuis, thuis om het verlies van Lennon te kunnen ‘verwerken’. Verwerken vind ik zo’n raar woord, want hoe verwerk je het verlies van je kind? Kan je het verwerken, of is het een levenslang proces?  Wat mij onder andere heeft geholpen er is er over te bloggunnamed-2en op mijn website. Niet voor anderen, vooral voor mezelf. En het helpt mij nog steeds. Inmiddels gaan mijn blogs ook over andere dingen. En het helpt mij om mijn gedachten te ordenen en tot nieuwe inzichten te komen. Voor mij is het ook een levenslang proces, want ik wil Lennon niet verwerken. Ik wil hem bij me houden, voor altijd. En dat is wat ik elke dag opnieuw doe. Een kaarsje aan, je naam noemen,  je foto bekijken, een kusje naar de lucht..

Nu een jaar later zit ik weer thuis, 39 weken en 4 dagen zwanger. Zo lang was ik nog nooit zwanger!! Volgens mijn app op mijn telefoon hebben we nog 3 dagen te gaan. Nou die app kan me wat eerlijk gezegd. Hoe gezellig ik het ook vind dat Olaf nog even rond spartelt in mijn buik ben ik ook wel erg toe om ons 2e zoontje echt te gaan ontmoeten. Ik vind dat ons geduld nu wel lang genoeg op de proef gesteld is, ik ben er klaar voor.

Ondanks dat ik er echt wel klaar voor ben, vind ik het ook ontzettend spannend. Hoe zal de bevalling gaan? Wat als er complicaties zijn? Hoe gaat Lize het vinden als ze haar broertje voor het eerst ziet, hoe zal ik de bevalling ervaren?.. ect ect. Zo goed als het kan heb ik me voorbereid om de bevalling. Ik heb boeken gelezenunnamed-1 over bevallen na het verlies van een kind, en hoe je op een volgende bevalling kan voorbereiden. Ik heb zwangerschapsyoga gevolgd en ik weet hoe ik zo ontspannen mogelijk de bevalling ik kan gaan en aan kan gaan. De kennis heb ik, nu alleen ook toepassen. En dat is iets waar ik nog niet zo zeker van ben. Robert roept al een aantal weken ‘Tuurlijk kan jij dit, je hebt het al 2 keer eerder gedaan. Dus dit komt ook goed!’. En dit probeer ik ook tegen mezelf te zeggen.

En nu is het wachten, wachten totdat ik ‘iets’ voel. Ha, en ik voel natuurlijk de hele dag wat ;-). Dus nu is het de kunst om mezelf niet helemaal gek te maken. De eerste vraag van Robert elke ochtend is ‘En voel je al wat?’. Gelukkig heb ik goede afleiding van Robert en Lize en heb ik Netflix voor de momenten dat ik alleen thuis ben. Ook heb ik Snapchat (gebruikersnaam; opdegoededingen)  herontdekt. Ik probeer me in te houden met gekke selfies, dikke buik foto’s en andere onzin. Alleen ik beloof niks 😉

Dus lieve Olaf, kom maar als je er klaar voor bent. Ik ben er in ieder geval klaar voor. Klaar om je te ontmoeten, je kennis te laten maken met je grote zus, broer en vader. Ik ben klaar om samen te knuffelen, te huilen, te spelen, te slapen, te lachen… ik ben klaar voor jou!

 

Mama

Nusa

 

 

Over mij, een hardloopster,een moeder van Lize, Lennon★ en Siep, getrouwd met Robert, hou van het leven, hou van reizen, fotografie en van ontwerpen en alles wat te maken heeft met papier ,pennen en stationery.

4 Reacties

  • Anita

    Je geduld wordt op de proef gesteld Nusa. Ik herken het verlangen, de bezorgdheid, de nieuwsgierigheid. Jullie Olaf komt in een warm gezin. Hoop dat jullie hem snel in jullie armen kunnen sluiten. By the way…op 9 oktober worden altijd heel bijzondere kinderen geboren 😉
    Nog ff volhouden meid.

  • Laura

    mooi Nusa !!

    We gaan zien wanneer dit ventje zich gaat melden. Ik ben er klaar voor om voor jullie een mooie ontspannen leuke kraamtijd ervan te maken! Totsnel

    Ikdenk vrijdag of zaterdag hihi

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *